
zarokên lawikli ser yên keçik negrin
Xwûşk û bira car caran li hev nakin.
Lê dema ku zarokên lawik li yên keçik zordestîyê bikin, dibe ku ew çax pirsgirêkên mezin were jîyîn. Psîkologên pispor li ser vê dibêjin ku, divê di nava malbatê de her kes cihê xwe zanibin.
Di nava zarokên keç û law de lihevnekirin her dem çêdibe. Bi teybetî jî birayên mezin car caran zordestîyê li xwûşkên xwe dikin. Li ser cil û bergên wan, çûn hatinên wan nirxandinan dikin. Ev jî dibe sedema şer.
Ev rewş jî li ser keçan xwe wekî nexweşîyên psîkolojîk, hevaltîyên nebaş nîşan dide. Pispor diyar dikin ku , divê sînor û hevkêşîyên di navbera zarokên keç û lawik de baş damezrînin.
Divê dê û bav li hember zarokan bi hev re tevbigerin. Di mijarên têkilîyên zarokan de divê him piştigirîyê bidin wan û him jî li hember wan demokratîk bin. Bila her dem wekhevîyê di nava wan xin.
فرزند پسر را دست بالاتر از فرزند دختر نگیرید!
خواهر و برادر ها گاهی باهم دعوا میکنند.
اما وقتی که فرزندان پسر به دخترها زور میگویند(اذیتشان میکنند)،آن زمان است که امکان دارد مشکل های بزرگی پدیدار شود.
محققان روانشناسی در مورد این مسئله میگویند که:در درون خانواده هرکس باید جا ومکان خود را بداند.
در بین فرزندان دختر وپسر باهم جور نبودن(ناسازگاری)هر زمان ایجاد میشود.بطور کلی برادرهای بزرگ گاه گاهی به خواهرهایشان زور میگویند.در مورد لباسهایشان،رفت وآمدهایشان اظهار نظر میکنند.واین مسئله دلیل جنگ ودعوایشان میشود.این وضعیت در دختران خود را بصورت بیماری های جسمانی،دوستی های ناباب(نادرست)نشان میدهد.محققان میگویند که:باید حد ومرز در بین فرزندان دختر وپسر بخوبی مشخص شود.
باید که مادر وپدر در مقابل فرزندان باهم متحد(یکدل ویکرنگ)باشند.در مسئله رابطه بین فرزندان هم از آنها پشتیبانی کنندوهم در مقابل آنها رفتاری دموکراتیک(آزادی+مقررات وضوابط)داشته باشند.بایر در هرزمان بی آنها باهم سازگاری را ایجاد کنند.